Sa paglalakbay ko sa kaloob-looban ng Museo, marami akong nadiskubreng katotohanan (facts) at marami rin akong nakitang mga priimaryang sanggunian na artifacts na nanggaling mismo sa mga oras noon. Isa sa mga nalaman kong impormasyon ay ang Museo De La Salle ay nakatayo na nang labin-limang taon haqbang ang artifacts ay nakatagal na ng halos pitumput taon o mas higit pa. Ang nakakamangha ay ang ibang artifacts ay nakuha lamang matapos itong lumubog sa lahar noong sumabog ang Mount Pinatubo. Isa sa mga nadiskubre di kamailanlan ay ang statwa ng ‘Christ the King’. Nalaman ko rin sa pamamagitan ng mga artifacts ang mga kung paano at saan ang pamumuhay ng mga sinaunang Pilipino, kung paano nila tinatanggap ang mga bisita, kung saan ginaganap ang mga apagpupulong at pagtatanghal ng mga musikero, at iba pa. Halimbawa ng mga ito ay ang ‘Caida’ na silid kung saan tinatanggap ang mga bisita, ang ‘Alcove’ kung saan tumutugtog ang mga musikero, ang ‘Despacho’ kung saan ginaganap ang mga pagpupulong, ang ‘Oratorio’ na kung saan kinakasal ang mga mag aasawa, at ang ‘Comidor’ kung saan kumakain. Ang halimbawa naman ng mga kagamitan ay ang ‘Mariposa Chair’ na nagmu-mukhang pakpak ng mga paruparo, ang ‘Almario’ na lagayan ng mga armas at sandata, at ang ‘Tortoise’ nanagsisilbing tropeyo sa pagkapanalo sa mga sugal, karera, etc. Isa ko pang natutunan ay ang ‘Tromploeil’ na isang paraan ng pagpipinta na pag kininangan ng ilaw ay magmumukha itong 3D.
Habang papasok ako sa Puerta Mayor ng Museo De La Salle, nakita ko kaagad ang napakalaking espasyo sa loob at sumalubong ang ibang artifacts na halatang matagal nang nakatayo. Ipinagpatuloy na namin ang paglalakbay sa kaloob-looban ng Museo. Habang tumatagal ang paglalakbay, sobrang dami kong natutunan at sobrang namangha ako sa mga sinaunang pilipino. Wariin(Imagine) nyo, sobrang laki at sobrang napakakulay ng kisame ng mga sinaunang bahay ngunit lahat ng mga kulay roon ay ‘handpainted’ o ginawa gamit lamang ang kamay. Napaka malikhain talaga ng mga Pilipino noon. Namangha talaga ako sa iba pang mga napakakulay na kagamitan sa mga bahay at kwarto noon katulad na lamang ng Kwarto de señorita, Oratorio, Comidor, Cusina, Guevarra Room, Alcove, Despacho, etc. Napakahalaga ng Museo De La Salle para sakin dahil dito makikita ng mga kasalukuyang pilipino ang kultura, tradisyon, kagamitan, at kung gaano ka-malikhain ang mga Pilipino noon na magsisilbing inspirasyon para sa mga pilipino sa kasalukuyan na mag pagbutihin ang kanilang larangan bilang isang Pilipino. Na-udyok ako na pagbutihin ang aking pag-aaral at tularan ang mga sinaunang Pilipino upang mas gumaling sa larangang pisikal, sa pagiisip, damdamin, ispirituwalidad at pakikitungo.
Katangi-tangi talaga ang bawat sulok ng bawat silid at bawat kagamitan na nakita ko sa Museo. Nagustuhan ko talaga lahat ng mga disenyo ng bawat kwarto at bawat artifafacts na aking nasilayan.
Nagustuhan ko lahat ng mga nasa Museo, ngunit mas magugusthan ko pa kung magagawan ng paraan ang isyu na napaka banas sa loob. Suhestiyon ko sana na lagyan ng aircon ngunit masisira ang imahe ng pagiging sinauna ng museo kaya sana po magawan ng paraan. Iyon lamang po.
Ang mga sumusunod na larawan ay hindi namin minamay-ari. Isang malaking parangal para sa mga may-ari. Ang blog na ito ay ginawa ng mga estudyanteng nasa ika-walong baitang sa De La Salle University Dasmariñas. Maraming salamat po.
Sabado, Nobyembre 7, 2015
Jay Gabriel Larga - 8G
Sa paglalakbay ko sa kaloob-looban ng Museo, marami akong nadiskubreng katotohanan (facts) at marami rin akong nakitang mga priimaryang sanggunian na artifacts na nanggaling mismo sa mga oras noon. Isa sa mga nalaman kong impormasyon ay ang Museo De La Salle ay nakatayo na nang labin-limang taon haqbang ang artifacts ay nakatagal na ng halos pitumput taon o mas higit pa. Ang nakakamangha ay ang ibang artifacts ay nakuha lamang matapos itong lumubog sa lahar noong sumabog ang Mount Pinatubo. Isa sa mga nadiskubre di kamailanlan ay ang statwa ng ‘Christ the King’. Nalaman ko rin sa pamamagitan ng mga artifacts ang mga kung paano at saan ang pamumuhay ng mga sinaunang Pilipino, kung paano nila tinatanggap ang mga bisita, kung saan ginaganap ang mga apagpupulong at pagtatanghal ng mga musikero, at iba pa. Halimbawa ng mga ito ay ang ‘Caida’ na silid kung saan tinatanggap ang mga bisita, ang ‘Alcove’ kung saan tumutugtog ang mga musikero, ang ‘Despacho’ kung saan ginaganap ang mga pagpupulong, ang ‘Oratorio’ na kung saan kinakasal ang mga mag aasawa, at ang ‘Comidor’ kung saan kumakain. Ang halimbawa naman ng mga kagamitan ay ang ‘Mariposa Chair’ na nagmu-mukhang pakpak ng mga paruparo, ang ‘Almario’ na lagayan ng mga armas at sandata, at ang ‘Tortoise’ nanagsisilbing tropeyo sa pagkapanalo sa mga sugal, karera, etc. Isa ko pang natutunan ay ang ‘Tromploeil’ na isang paraan ng pagpipinta na pag kininangan ng ilaw ay magmumukha itong 3D.
Habang papasok ako sa Puerta Mayor ng Museo De La Salle, nakita ko kaagad ang napakalaking espasyo sa loob at sumalubong ang ibang artifacts na halatang matagal nang nakatayo. Ipinagpatuloy na namin ang paglalakbay sa kaloob-looban ng Museo. Habang tumatagal ang paglalakbay, sobrang dami kong natutunan at sobrang namangha ako sa mga sinaunang pilipino. Wariin(Imagine) nyo, sobrang laki at sobrang napakakulay ng kisame ng mga sinaunang bahay ngunit lahat ng mga kulay roon ay ‘handpainted’ o ginawa gamit lamang ang kamay. Napaka malikhain talaga ng mga Pilipino noon. Namangha talaga ako sa iba pang mga napakakulay na kagamitan sa mga bahay at kwarto noon katulad na lamang ng Kwarto de señorita, Oratorio, Comidor, Cusina, Guevarra Room, Alcove, Despacho, etc. Napakahalaga ng Museo De La Salle para sakin dahil dito makikita ng mga kasalukuyang pilipino ang kultura, tradisyon, kagamitan, at kung gaano ka-malikhain ang mga Pilipino noon na magsisilbing inspirasyon para sa mga pilipino sa kasalukuyan na mag pagbutihin ang kanilang larangan bilang isang Pilipino. Na-udyok ako na pagbutihin ang aking pag-aaral at tularan ang mga sinaunang Pilipino upang mas gumaling sa larangang pisikal, sa pagiisip, damdamin, ispirituwalidad at pakikitungo.
Katangi-tangi talaga ang bawat sulok ng bawat silid at bawat kagamitan na nakita ko sa Museo. Nagustuhan ko talaga lahat ng mga disenyo ng bawat kwarto at bawat artifafacts na aking nasilayan.
Nagustuhan ko lahat ng mga nasa Museo, ngunit mas magugusthan ko pa kung magagawan ng paraan ang isyu na napaka banas sa loob. Suhestiyon ko sana na lagyan ng aircon ngunit masisira ang imahe ng pagiging sinauna ng museo kaya sana po magawan ng paraan. Iyon lamang po.
Mag-subscribe sa:
I-post ang Mga Komento (Atom)
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento